Biomanipulacje rybackie są metodą kształtowania struktury ichtiofauny w celu ograniczenia nadmiernego pogłowia ryb zooplanktonożernych i bentosożernych. Stosuje się zarybienia drapieżnymi gatunkami (głównie szczupakiem i sandaczem). Wywierają one presję pokarmową na ryby spokojnego żeru ograniczając tym samym ich presję na zooplankton.

Fot. Byczkowski, Odłów ryb J. Mielenko
Fot. Byczkowski, Odłów ryb J. Mielenko

Metodę biomanipulacyjną przyjęto za uzupełniającą w procesie rekultywacji jezior kartuskich. Przewiduje się dokonanie zarybień narybkiem rodzimych gatunków ryb drapieżnych: szczupaka, sandacza oraz bolenia, każdorazowo dobierając dawki roczne materiału zarybieniowego do wyników monitoringu ichtiofaunistycznego.

Zarybianie przeprowadzane jest przez specjalistów z branży rybackiej, pod stałym nadzorem ichtiologa, metodą „z łodzi”.  Technika polega na sukcesywnym opływaniu akwenu wzdłuż linii brzegowej łodziami, z których ryby po kilka sztuk są wprowadzane w strefę litoralową lub sublitoralową zbiornika – od strony otwartej wody.

W Jeziorze Mielenko z badań ichtiofaunistycznych, które przeprowadzane były w ubiegłym roku wynika, że brakuje ryby drapieżnej, która sama w sposób naturalny może kontrolować nadmiar ryb zooplanktonżernych. Z tego powodu zarybienia ryba drapieżną się realizuje z jednej strony w ramach projektu, z drugiej strony w ramach działań Polskiego Związku Wędkarskiego.

Ponadto zostały odłowione ryby mało cenne przyrodniczo, między innymi karaś srebrzysty, którego w naszych jeziorach zawleczono przypadkiem i korzyści przyrodniczych z tego  dużo nie mamy, ponieważ on ogranicza przestrzeń życiową habitat dla naszych cennych gatunków np. karasia złocistego, którego jest coraz mniej w polskich wodach.

 

Poniżej znajduje się link do filmu, na którym można wysłuchać dr inż. Michała Łopatę przedstawiciela Uniwersytetu Warmińsko- Mazurskiego, który jest pilotażuje prace nad rekultywacją jezior. Film przedstawia jeden z procesów biomanipulacji- odłów ryb.

https://youtu.be/5NKeh5ojg8M